¶ §Pornodorp
Een paar jaar geleden was ik ernstig jaloers op een getekende vrouw. F. Was verslaafd geraakt aan Tomb Raider en nacht na nacht luisterde ik getergd naar het gekreun van die duffe doos in dat rare korte broekje.
“Aaaaaah” riep ze uit als ze op een muurtje sprong, “Mmmmm” deed ze als ze een stukje had gezwommen en “Huuuuuuh” klonk het als ze een tegenstander had geraakt.
Op een avond was de opwinding enorm. Iemand had een plaatje gemaild van een naakte Lara Croft. “Hoeihoeihoei,” hoeide de Canadees. Cool!
En ik zat te knarsetanden. Ik riep natuurlijk heel hard dat ik het be-la-che-lijk vond, dat puberale gegeil van hem op een stripfiguur. Dat het echt nergens op sloeg. Maar stiekem gluurde ik jaloers naar Lara. Ze had wel mooie tieten. Tuurlijk, die van mij waren nog mooierderder, maar die van haar zouden over zestig jaar niet tot haar knieën zakken en dat moest ik met die van mij nog maar zien te voorkomen.
Inmiddels is Lara ook bij F. helemaal uit de gratie. Iemand met een vocabulaire die niet verder rijkt dan het idioom van een eekhoorn gaat natuurlijk wel een beetje vervelen.
Maar nu hebben we iets nieuws. In Amerika heb ik de Sims gekocht. Half Nederland is natuurlijk al aan het spelen met deze reallife computerpoppetjes die je alles kunt laten doen wat je wilt, maar ik ben een beetje traag in die dingen.
F. en ik zijn nu helemaal into de Sims. En wat schetst mijn verbazing... ik kom laatst thuis en zijn Sims hadden geen kleren aan! In no time had de Canadees een patch gevonden waarmee je de Sims daadwerkelijk naakt kon zien. Sterker nog, je kon ze precies het figuur geven dat jij mooi vond. Grote tieten, kleine tieten, grote tepels, kleine tepels, dikke billen, kleine kadetjes, het kon allemaal.
En ik geef het eerlijk toe: morgen ga ik mijn eigen naakte porno-sims-dorp bouwen. Vol heerlijke mannen met goddelijke lijven waarvan de verschillende onderdelen nooit over hun knieën zullen zakken. In nog geen zestig jaar!
¶ §Internationale IQ-test 2
"I just don't see why so many people have a weightproblem in America..."
¶ §Internationale IQ-test 1
“So, that’s 67 dollar, please”
“I’d like to pay with my credit card”
“Sure. Can you show me your ID?”
“Here’s my passport.”
“Mmmm. Is your name written in it?”
“What do you think?”
“Huh?”
“It’s a passport...”
“Yeah, but I never saw a European one.”
“Aaaah, no you’re right, we don’t use names, we only use numbers since 1940.”
Vond de verkoopster niet grappig...
¶ §Yo! Yo! Yo!
En hier is ze dan...
mijn heldin!
¶ §What the fuck!
Het is natuurlijk heel hip en politiek correct om te zeggen dat je Amerika een schijtland vindt vol domme, oppervlakkige, nationalistische, moddervette wezens die en masse kiezen voor De Verkeerde President. Zit wat in, maar ik ben nu een paar dagen in Chicago en ik moet zeggen: ik vind Amerika fantastisch.
Natuurlijk doen Amerikanen veel te blij en vragen ze je te pas en te onpas hoe het met je gaat zonder het antwoord af te wachten, natuurlijk kunnen mensen hier de hele dag glazig staren The Weather Channel, natuurlijk zie je hier mensen bij Dunkin Donuts die net zo lang zijn breed en ja, die patriottistische vlaggen wapperen je overal tegemoet.
Maar het zou juist oppervlakkig zijn om alleen maar oog te hebben voor datgene wat je verwacht. Amerika is vooral ook heel leuk.
Het meest blij word ik van de constante combinatie van high en low culture. In een Cheers-achtig café wagen we ons aan een potje flipperen op een schreeuwende flikkerkast, die geparkeerd staat naast een boekenkast, waar niet alleen maar damesromannetjes in staan maar ook werk van Nabokov en Kerouac.
Een avond in The Second City, een prachtig oud theater, wordt besloten bij Weeners, een vervallen hotdogtent waar vier enorme negerinnen achter de balie vragen: “Yo, what the fuck do you fucking want, you fucking motherfuckers?” en hun trui omhoog doen om hun enorme chocoladebruine borsten te tonen als F een foto van ze maakt.
De binnenstad is volgeplempt met wolkenkrabbers, maar dan wel weer van een verbazingwekkend mooie architectuur en bovendien staat er zo nu en dan plotseling een schitterend kerkje naast, als een goedaardig gezwel waarvan de bouwers het niet over hun hart hebben kunnen krijgen het weg te halen.
Amerikanen zijn hebberig. They want it all. En ik vind het helemaal niet erg.
Flipperen op de flikkerkast
F. ontbijt
En ja, deze foto ligt op zijn kant maar dat heeft ook wel weer wat.
¶ §Liedjes
Eindelijkeindelijeindelijeindelijk-ein-de-lijk!!! Ik ben nog toch al sinds maart aan het loggen, maar altijd had ik het gevoel dat er iets ontbrak. Dat ik wel geinig meedeed, dat er elke dag braaf een mannetje of 500 mee kwam lezen, dat ik zelfs een heusche
poezenfoto had geplaatst, maar toch, een echte waarachtige weblogger mocht ik mezelf nog niet noemen. Immers, ik had nog nooit een stokje gehad!
En ik weet dat het in weblogland bon ton is om te roepen dat je stokjes stom vindt, dat je niet meedoet aan die kettingbriefachtige trend, dat je niet als een schaap in de kudde wil lopen, maar ik ben nou eenmaal dol op vragenlijstjes...
Zo dol zelfs dat ik me in moet houden niet allerlei enquêteformulieren of marktonderzoekbrieven in te vullen. Er was een tijd dat ik dat wel deed, maar op een gegeven moment kreeg ik plotseling 5 blikken erwtensoep van verschillende merken opgestuurd met de vraag of ik die even wilde testen en ik vond het lullig om helemaal niet te reageren en dus heb ik me een week lang ongans gegeten aan extreem vieze erwtensoep met heel veel ondefinieerbare stukjes er in en daarom mag ik van mezelf nooit meer meedoen aan onderzoekjes. Snappu?
Gelukkig kreeg ik van
Johanna een muziekstokje en dus mag ik me nu dan toch helemaal uitleven. Komt ie:
1) Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
Mijn computer heb ik net opgeschoond maar op mijn Aaipot staat 22,4 GB. Is trouwens niet alleen muziek want ik neem er ook interviews mee op.
2) Wat is je laatst gekochte cd?
De soundtrack van de film Amelie. Kostte maar 7,50 euro en ik ben er helemaal blij mee. Fijne Fransdromerige deuntjes.
3) Wat is letterlijk het laatst geluisterde nummer voor je dit bericht las?
DJ Tiesto- 'Adagio for string' op TMF. Helpt tijdens het strijken.
4) Geef 4 nummers door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen
-Bruce Springsteen- ‘Thunder Road’, akoestische versie. Al jaren op nummer 1 vanwege combi tekst en muziek. Springsteen weet een zin als “You ain’t a beauty, but hey, you’re allright and that’s allright with me” als de ultieme liefdesverklaring te laten klinken.
-De Dijk- ‘Mag het licht uit’. Als ik een zoon krijg, noem ik hem Huub...
-Jacques Brel- ‘Ne me quitte pas’. Omdat F dat zo mooi kan zingen.
-Snoop Dogg- ‘Drop it like it’s hot’. Draai ik nu heel veel, omdat ik er vrolijk van word.
(en dan voel ik nu alweer schuldig omdat ik Shaffy’s ‘Vijf Uur’, Nirvana's ‘Smells like teen spirit’, Pearl Jam’s ‘Jeremy’, U2's ‘All I want is you’ , Janis Joplins ‘The rose’, Sheryl Crows ‘Strong enough’, R.E.M’s ‘Nightswimming’ , P.J. Harvey’s ‘This is love’ , ‘Je loog tegen mij’ van Drukwerk, ‘Geef mij nu je angst’ van Hazes, ‘Woman like a man’ van Damien Rice, ‘Holiday in spain’ van Blof/Counting Crows en Coldplays ‘Yellow’ niet heb genoemd maar dat heb ik nu lekker toch gedaan)
5) Aan welke 4 of 5 personen geef jij het stokje door, en waarom?
Stan (omdat ie muziek snapt)
Kamiel (omdat ie pijn in zijn kies heeft)
Jacq (omdat ze pijn in haar oor heeft)
Hanneke (omdat ik benieuwd ben naar haar smaak)
¶ §Raad de plaat
Wat zijn deze mensen aan het doen?
Seks of iets anders??? Ik scoorde 13 punten... En jij?
¶ §Gevoelloos
Pats. Ik sloeg mezelf met een enorme slag recht in mijn gezicht en was spontaan klaarwakker. Mijn neus deed zeer, maar aan mijn arm die de klap had toegebracht voelde ik niets. Sterker nog, het leek wel een rubberen slang.
Als F. er niet is, slaap ik met een enorme pluchen ijsbeer. Gezellig, maar in mijn slaap had ik dat beest iets te stevig vastgepakt en was met mijn volle gewicht en dat van de ijsbeer bovenop mijn rechterarm gaan liggen. Het gevolg: geen bloedtoevoer en een arm zonder gevoel.
Ironisch natuurlijk, om wakker te worden omdat je arm slaapt. Je zou beter zelf kunnen slapen als je arm ook slaapt, maar zo werkt het blijkbaar niet.
Na flink wat heen en weer zwaaien en woest schudden begon het tintelen. Mijn arm werd wakker. En prikkelde nog zo lang na dat ik ook weer wakker bleef. Klopt natuurlijk niets van.
Vanmiddag at ik een broodje in een café en wilde opstaan om af te rekenen. “Bloep” zei mijn been en klapte ongecoördineerd tegen de tafelpoot. Nee hè, weer een lichaamsdeel dat niet wakker kon blijven. Volgens mij ben ik toe aan een winterslaap.
¶ §Doggystyle
OK, vandaag is geen topdag. Ik laat de koffiefilter vallen, moet van alles maar kom nergens aan toe, stoot mijn knie, mijn haar functioneert niet, krijg twee kandidaten voor een dubbelinterview niet bij elkaar, kan F. in Buenos Aires niet bereiken en de droger doet het niet. En de fax ook niet. En het kopieerapparaat is al weken stuk. Als ik een hond was, zag ik er zo uit:
Maar als ik een hond had, nam ik een wat vrolijker exemplaar, want voor je het weet ga je echt op je hond lijken, zo blijkt uit deze
site.
Dan ben ik nog niet eens zo slecht af.
¶ §
En dit is de winnaar van de Zilveren Camera...
Terecht?
¶ §Waaah!
Die kerstman blijft me achtervolgen... Ga uit mijn fietsbak!
¶ §Rechtbankromantiek
De vrouw achter de balie in het gerechtsgebouw buigt zich diep voorover en fluistert me in het oor: “Als we heel hard ‘neus!” roepen, dan begint de zaak in dat kamertje daar.” Ik knik samenzweerderig, hoewel ik geen idee heb waarom er een codewoord moet worden gebruikt. Ik kom niet zo vaak in huize Justitia.
Voor de deur van de strafzaal staan plastic bankjes waarop diverse wachtenden zich proberen bezig te houden. Vlak nadat ik een plekje heb uitgezocht komt er een blonde jongen naast me zitten. Hij is zichtbaar zenuwachtig, pulkt voortdurend aan zijn trui, staat drie keer op om een papiertje in de prullenbak te gooien en probeert oogcontact met me te maken. Ik heb geen zin in een praatje, hoef niet te horen dat hij hier is omdat zijn zuster is verkracht of dat hij getuige was van een roofmoord. Ik wil het niet weten en staar naar de punt van mijn schoen.
“De zaak Neus!” klinkt het plotseling en tot mijn verbazing springt de jongen op en gaat samen met een advocaat naar binnen. Hij blijkt degene te zijn die mijn raam heeft
ingegooid om mijn computer te jatten en vervolgens met een vriend een auto heeft gestolen om op de vlucht te slaan. En Neus blijkt gewoon zijn achternaam. Weg rechtbankromantiek.
Zijn partner in crime wordt geboeid binnengebracht. De jongens high fiven, althans ze proberen het maar hun handen kunnen elkaar niet raken.
Cokejongetjes blijken het te zijn, eentje loodgieter, de tweede werkzaam bij een aannemersbedrijf. Hun strafdossier is centimeters dik. Bij de ene zaak zegt Neus dat hij zich niets meer kan herinneren van wat er die nacht is voorgevallen, bij de volgende is de ander aan de beurt om aan plotseling geheugenverlies te lijden. Het afgelopen jaar hadden ze al veroordelingen wegens diefstal, mishandeling en vandalisme aan hun broek. Tja, de coke hè, verklaart Neus, wat opeens een ietwat ironische naam is.
“’t Is weer een beetje uit de hand gelopen, denk ik” schokschoudert de ander, krabbend aan de kontzak van zijn zilverglimmende joggingbroek. Hij is vader van een zoontje van twee.
De officier van justitie eist een half jaar gevangenisstraf en de rechter schorst de zaak voor een momentje. “Hoe is het met je zussie?” vraagt Neus aan zijn collega alsof hij een gesprekje met hem voert bij de bakker.
De rechter komt terug en doet uitspraak. Als ik de woorden “een taakstraf van 30 uur” hoor uitspreken, loop ik de kamer uit. Ik zie nog net hoe Neus als een overwinnaar zijn handen in de lucht gooit.
¶ §Giro
De kerstomzet van de
supermarkten was dit jaar 555 miljoen euro. Als dat geen symbolisch bedrag is weet ik het niet meer. Kom op Appie, Dirck en C1000, jullie weten waar het naar toe moet!
¶ §Feestje
Ik sta op mijn dak en tel mijn zegeningen. De stad dampt van het kruit, overal spatten vuurwerklichtjes uiteen tegen de hemel. Ik omarm en kus, ik omhels, word omhelsd. Ik zoek een glas maar kan het nergens vinden. Ach, champagne rechtstreeks uit de fles smaakt nog het allerbeste.
Ik ben al uren niet meer nuchter maar overdenk toch nog even het afgelopen jaar. Er is veel gebeurd en niet alles was even leuk. Er werd gemoord in de stad, mijn lief vocht tegen de economische crisis, ik heb te veel witte jassen gezien, ik was bij een
begrafenis , mijn moeder lag in de lappenmand, mijn vader verloor zijn vriend, een vriendin werd
ernstig ziek en ik durfde de laatste dagen het nieuws amper aan te zetten, uit angst om weer naar die vreselijke maar ook zo onbevattelijke beelden te moeten kijken.
Maar aan de andere kant was er een hoop goeds. Ik heb mooie verhalen kunnen schrijven, veel
voorstellingen gespeeld, een
berg beklommen, zo nu en dan heldere momenten van innerlijke wijsheid gehad, afgewisseld met nachten vol totale heerlijke dwaasheid.
Het feestje om mij heen loopt al aardig uit de hand. Er ontstaan stelletjes, er wordt geschreeuwd, ik hoor glasgerinkel. Zo moeten feestjes zijn. De mijne althans.
Natuurlijk word ik emotioneel. Ik ben gelukkig en verdrietig tegelijk. Eigenlijk vat dat 2004 helemaal samen.
Ik ga geen dingen wensen voor 2005. Leven komt zoals het komt. Geluk dwing je niet af. Ongeluk valt niet te vermijden. Het een kan niet zonder het ander. Ik krijg een glas wodka in mijn handen geduwd, een aai over mijn bol. Ik glimlach. En tel mijn zegeningen.
