Betrekkelijk
De kunst is het niet te veel op mezelf te betrekken. Maar ik ben een vrouw. Die betrekken alles op zichzelf.En ik schrijf. Persoonlijker kan werk niet zijn. Hoe kan ik het dan niet op mezelf betrekken?
Ik had een idee. En ik mocht op gesprek komen bij iemand die dat idee kon uitvoeren.
Het onwaarschijnlijke gebeurde. Hij was enthousiast. Hij zei dat ik er meteen mee aan de slag mocht.
Ik kon het amper geloven. Dat ik zomaar het volste vertrouwen kreeg. Dat het zo makkelijk liep. Zo ging dat blijkbaar in die wereld. Wist ik veel dat een mondelinge overeenkomst niet telt.
In mijn werk geldt, als de opdrachtgever ja zegt, heb je de buit binnen. Maar dit is groter. En ze vinden het bij nader inzien niet commercieel genoeg. Dat plan van mij.
Ze willen wel met mij verder. Verzekeren ze me. Maar ik neem me voor: ik geloof niets meer voor ik er een contract bij heb.
En ik neem me vooral voor:
Ik betrek niet op mezelf
dat ik champagne heb gedronken
op iets wat nu niet doorgaat.
Want dat idee van mij. Dat is goed. Dat komt er wel. Al kan ik er nu niet op proosten.
Ik open gewoon een nieuwe fles champagne.
En lik er mijn wonden mee.
Een heel goed plan. Alcohol ontsmet. En op een dag gaan wij horen welk plan met verve uitgevoerd gaat worden. Wij kunnen niet wachten.
Wat kut nou weer Roos. Maar inderdaad, jou kennende komt het uiteindelijk wel voor elkaar. Ik proost op je in Zeeland. Trouwens, doen we nog een roseetje (of biertje bij Joop, mag ook) voor 19 mei?
Hmmm, als het maar niet van die types zijn die er nu met jouw idee vandoor gaan…
@Gerda: lijkt me een uit-ste-kend plan! Roept u maar wanneer…
Alcohol heelt al jouw wonden?
Ik ben benieuwd naar jouw niet al te commerciele plan. Jammer dat het zo is gegaan. En ach, champagne smaakt altijd goed, wat de reden om te drinken ook is
Tja, volgens mij is juridisch gezien een mondelinge overeenkomst een overeenkomst, maar ik snap best dat het vertrouwen dan weg is. En met champagne is inderdaad nooit iets mis…. ;)