Rozen in december

Als ik thuis kom zie ik dat de rozenstruik op mijn balkon in bloei staat. Het is half december. Ik tel meer rozen dan ik alle zomermaanden bij elkaar heb gehad.
Ze zijn prachtig maar zien er kwetsbaar uit. De wind beukt ze tegen de muur. Ik doe mijn best een constructie in elkaar te zetten om ze te beschermen, maar realiseer me na een tijdje schuiven met terracotta potten dat er geen beginnen aan is. Ik kan ze moeilijk in een kastje stoppen voor als het gaat vriezen. Ik kan alleen maar hopen dat ze het nog een tijdje volhouden.
Vanmiddag zit ik aan haar bed in het ziekenhuis. Het leek een tijdje goed te gaan maar het is mis. Heel erg mis. Misser dan mis. Ze heeft een lapje voor haar oog omdat ze constant dubbel ziet. Ik noem haar “Piraatje”, ze lacht een beetje, maar echt vrolijk is het niet. En leukere grapjes heb ik even niet.
Onder haar bed ligt een plastic zak, van boven tot onder gevuld met medicijnen. Chemopillen, pillen tegen de bijwerkingen van chemopillen, pillen tegen de bijwerkingen van de pillen tegen de bijwerkingen van chemopillen. Ze is een chemische fabriek, verpakt in een fragiel meisje met een blauwe muts op. Haar haar, net weer aangegroeid, is ze kwijt. Gelukkig had ik mijn pruik nog, merkt ze droogjes op.
"Het is best een dramatisch verhaal hè", vervolgt ze zachtjes. Ik knik. Vertellen dat het goed komt heeft geen zin, want het komt niet goed. We praten over behandelplannen, over scans, over pijnstillers, over alle mogelijke uitstellen van executie. Ik kijk haar aan. Heb geen tekst meer. Het liefst zou ik iets tegen haar zeggen dat haar opbeurt. Ik wil een constructie maken om haar te beschermen maar realiseer me dat er geen beginnen aan is. Ik kan alleen maar hopen dat ze het nog een tijdje volhoudt.

admin, Dinsdag 12 December 2006 at 10:38 pm acht reacties
Zezunja, (E-mail ) (URL) - 12-12-’06 23:03

Heel droef, maar erg mooi geschreven.

Karen, - 13-12-’06 09:11

Ik zit met een brok in mijn keel achter de computer…

Swaan, (E-mail ) - 13-12-’06 12:47

klote tyfus kutkankerzooi!! er voor haar zijn. dat is t belangrijkste.
veel sterkte!

Linda, - 13-12-’06 14:42

Wat kan het leven oneerlijk zijn zeg, gatver. Kippenvel.

Hannie, - 13-12-’06 15:46

Huilen wat een verdriet..

Johan, (URL) - 13-12-’06 17:32

Tja, wat moet je daar nu op zeggen. Als er iets is waar ik bang voor ben…

jonneke, - 13-12-’06 20:00

ach, roos toch. ik denk aan je.

L., - 13-12-’06 21:40

En dan de foto van dat jochie boven haar ziekenhuisbed. Heel erg erg.

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze buitengewoon lastige vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.