Zweethut

Dat daar ooit een hele baby uit is gekropen. Vol verbazing staar ik naar het ietepetieterige kinderlijfje van Wendy van Dijk dat zich in een ingewikkelde positie gewurmd heeft. Ik sta achter haar in de yogastudio en ben zo afgeleid door alle lichamen om me heen waarvan de ledematen zich letterlijk in de meest vreemde bochten weten te wringen, dat ik zelf vergeet mee te doen.
De Bikramyogaplek zit vlak naast mijn kantoor en al maanden rijd ik er langs met de gedachte: Dat zou ik ook moeten doen, want yoga is goeoeoeoed.' En vooral voor mij want ik kan wel wat innerlijke rust gebruiken en bovendien zijn mijn hamstrings door het spinnen zo verkort dat ik bang ben dat ik over een paar jaar zo stijf ben als de ochtenderectie van een hobbelpaard.
Bikramyoga moet me weer helemaal lenig en soepel krijgen, vooral ook omdat het in de studio zon 38 graden Celsius is. Dat versoepelt de spieren waardoor de oefeningen die volgens mij allemaal Ashiwashiwashi heten een ultiem effect krijgen.
En inderdaad, de temperatuur is heel aangenaam en het rekken gaat makkelijker dan gedacht. Maar er kleeft ook een nadeel aan deze tropische omstandigheden: het is de bedoeling dat je zo min mogelijk kleding draagt. Nou kan Wendy een heel klein broekje met hemdje best hebben en zelf schrik ik ook niet al te erg van mijn eigen spiegelbeeld, maar er zijn mensen.... Wat te denken van de Grote Aanstellerige Acteur (van wie ik niet weet hoe ie heet maar ik heb hem wel eens in een flauwe comedy gezien) die gekleed is in een piepklein jaren tachtig sportshort waarbij je door de pijpen heen zijn zakie kunt zien bungelen? En wat te denken van de meneer voor hem met de zwarte lange baard die zijn bierbuik raakt die weer boven zijn heupslip uitpruilt? Ik begin inmiddels te begrijpen waarom de yogajuf al een half uur roept dat we ons op onze ademhaling moeten concentreren, want dan let je tenminste niet zo op je omgeving.
Ik besluit me aan de Ashiwashiwashi over te geven, doe mijn ogen dicht en voer de oefening uit. Buig recht voorover en pak met beide handen achterlangs je enkels vast. Ga op je handen staan. En adem iiiiiin. En adem uiuiuiuit. Ik ga zo in de yoga op dat ik inderdaad alles en iedereen om me heen vergeet. Aan het eind van de les, is mijn hoofd leeg en doet mijn lijf zeer. Ik open mijn ogen en kijk recht in de druipende baard van de bierbuikman. Kut. Het is weer tijd voor de werkelijkheid.