Jurk

“Wáááát spááánond!” Tegenover mij zit een vrouw met een sterker Volendams accent dan mijn visboer en dit is haar reactie op mijn mededeling dat ik binnenkort ga trouwen. Ja, heel spannend, maar voor haar moet dit gegeven toch niet zo verrassend zijn aangezien ze in een bruidsjurkenwinkel werkt.
Stralend kijkt ze me aan in de hoop dat ik nog meer ga vertellen over Het Huwelijk. Maar ik heb niks meer te vertellen, behalve dan dat ik na een jaar lang met opgetrokken wenkbrauwen bladeren door boekjes als Trouwen en De Bruid eindelijk een jurk heb gevonden die niet truttig is, ja zelfs behoorlijk sexy. En dat ik die dus wil passen.
Even daarvoor heb ik het gevoel dat ik een ernstige vergissing heb gemaakt als mijn moeder, best friend L. en ik het parkeerterrein van Het Bruidsarsenaal op rijden. In de tuin ligt zorgvuldig geharkt wit grind en er staan overal stenen beelden van hemels kijkende engelen en naakte mannen. Zonder piemels. Ik vind het maar eng.
Als we even later bij de ingang drie paspoppen zien gehuld in suikertaarten met een doodse uitdrukking op hun gezicht, race ik het liefst linea recta weer naar huis, maar mijn moeder duwt me de drempel over.
Niet lang daarna staat de Volendamse mevrouw mij in de kleedkamer een corseletje aan te doen en al babbelend over de grote dag pakt ze één voor één mijn borsten die ze ferm in de cups duwt. “Wáááát spááánond!” wil ik nog zeggen maar ik ben bang dat ik dan echt een lachkick krijg.
Voordat ik de jurk uit het tijdschrift mag passen, geeft ze me aan aantal andere jurken onder het mom van “Je moet wel een paar dingen geprobéérd hebben hoor.” Ik knik en laat me in een Shakira-achtig geval hijsen. “Jaaa, jij wilde iets aparts toch?” knikt ze me toe. Sure. Maar er zijn grenzen en ik ga dus niet buikdansend mijn jawoord geven.
Na nog wat jurken waarbij ik mijn hoofd blijf schudden ("Nee, ik wil echt niet in het eigeel trouwen"), mag ik hem dan eindelijk aan. Mijn Jurk. Althans dat hoop ik.
Ik ben zenuwachtig. Wat als deze creatie alleen maar mooi staat als je minimaal 1 meter negentig bent en maatje 34 hebt? Wat als ik er uit kom te zien als een mislukte diva? Wat als mijn lichaamsdelen veel te groot of te klein zijn? Wat als ik in die jurk niet meer lijk op mezelf?
Maar als ik voorzichtig de paskamer uitschuifel en het gezicht van mama en L. zie, weet ik dat het letterlijk en figuurlijk goed zit. Ik draai me om naar de spiegel en zie mezelf. Maar dan wel in een waanzinnige jurk. De Volendamse maant me een rondje door de winkel te maken. Ik paradeer langs de enge etalagepoppen, voorbij de rekken met al die lelijke gruweljurken, ik hoor een moeder van een collega-aankomende bruid verzuchten dat ze me zo mooi vindt, ik zie haar dochter zurig kijken en ik weet het: vandaag koop ik mijn bruidsjurk. Wáááát spááánond...

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.