Korreltjes

Als ik ziek ben, ben ik weerloos en willoos.
Het komt namelijk nooit uit, dat ziek zijn. En nu al helemaal niet. Mijn agenda staat vol afspraken, de kachel doet raar en moet ik repareren, er is een stop gesprongen waardoor de helft van de woonkamer pikdonker is en ik moet vanmiddag een voorstelling spelen. Onzin natuurlijk dat dat lichaam van mij een potje snotverkouden is geworden. Het moet gewoon over zijn, en wel onmiddellijk!
Met die gedachte stapte ik naar de drogist. “Hallo ik ben ziek, dus ik moet neusdruppelsantigrippinecitrosanenvitaminec,” piepte ik.
De man keek mij glimlachend aan. Hij was van de Zen-politie, dat zag ik meteen. Leden van de Zen-politie zijn Heel Erg in Balans en kijken altijd Heel Erg neer op mensen met stress. “Kind, doe nou eens even rustig” zei hij glijend. “Dat is allemaal helemaal niet goed voor je, daar wordt je lichaam echt niet beter van, van al die producten.”
Ik keek hem waterig aan. Nee, legde hij omstandig en bizar-langzaam-want-zen uit. Ik moest een nieuw middel proberen, Oscillococcinum, dat ging mij van alles afhelpen. Het kostte weliswaar een eurootje of 18, maar dan was ik ook gegarandeerd binnen 2 dagen griepvrij. Het was vrijdag en aangezien ik zondagmiddag moet spelen, zou dat precies uitkomen. En die drogistman was dan misschien een zalvende lul, hij zat er natuurlijk wel op, dus tja, als dit nou het laatste wondermiddel was... Ik was verkocht en een halve seconde later was de Oscillimeuk gekocht.
Toen ik thuis kwam, wist ik dat ik een fatale fout had gemaakt. Ik opende het doosje wondermiddel en het zat vol met buisjes vol kleine witte bolletjes. Dit kende ik wel. Toen ik nog klein was, had mijn moeder een homeopathische fase. Gewone medicijnen waren gif in haar ogen en dus kocht ze een grote doos vol van die buisjes. Bij elke kwaal moest je een bepaald soort korreltjes onder je tong leggen waardoor je beter zou moeten worden. Als dat niet gebeurde, was het argument altijd dat het met homeopathie natuurlijk eerst érger moest worden, voor er verbetering optrad.
Maar dat wil je toch helemaal niet! Medicijnen moeten verzachten, niet verergeren. Je vraagt toch ook niet aan de dokter als je vinger half gebroken is: 'Wilt u hem er even helemaal afhalen en er dan opnieuw aanzetten want dan wordt ie pas echt beter?"
Nu zit ik dus thuis met een doos vol witte korreltjes en ze helpen inderdaad geen fuck. Gisterenmiddag ben ik maar even langs een andere drogist gegaan voor een gezonde dosis neusdruppelsantigrippinecitrosanenvitaminec. Dat heb ik allemaal tegelijk ingenomen waarna ik om het af te maken die korrels er overheen heb gegoten. Dat zal ze leren. Voorlopig heb ik nog steeds het snot voor de ogen, maar als ik vanmiddag zo stoned ben dat ik totaal Zennnnn op het podium sta, weet u waar het aan ligt.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.