DNA
Als mensen ons voor t eerst samen zien, roepen ze meestal: Jeetje, wat lijk jij op je vader! Dat is altijd zo geweest. Ik heb mijn vaders grote bek, mijn vaders fel- en snelheid, zijn branie en zijn onverschrokkenheid (of noem het naïviteit: wij denken nu eenmaal altijd dat gevaar en narigheid onszelf niet treft.) Mijn pa en ik versterken elkaar daar ook nog eens reuze in. We worden nog luidruchtiger, nog sterker, nog geestiger in elkaars gezelschap dan we alleen zijn. Mijn vader en ik samen: dat is onszelf in het kwadraat.Je zou bijna vergeten dat ik ook nog een moeder heb. Ik niet natuurlijk, maar iedereen die altijd maar roept dat ik zo op mijn pa lijk wel.
En inderdaad, als je mijn moeder en mij naast elkaar ziet, denk je niet: Das één gezicht. Zij is klein, donker, frêle, elegant, ladylike. En ik eeeeh... niet. Ik heb andere kwaliteiten zullen we maar zeggen.
En toch... de afgelopen dagen was ik met mijn moeder in Barcelona. En zag ik plotsklaps veel meer overeenkomsten dan verschillen. Van een voorkeur voor heel hete koffie, tot een hekel aan kindvrouwtjes op terrasjes met een ontevreden smoelwerk, tot een passie voor moeilijk beloopbare maar o zo vrouwelijke schoenen, tot de afwijking dat we allebei beslist niet kunnen slapen als er ook maar een piepklein lampje van een computer of mobiele telefoon knippert. Ik dacht dat dat allemaal mijn particuliere afwijkingen waren, maar niks hoor. Zij heeft ze ook.
Ik ben een branieachtige overmoedig wezen met een overgevoeligheid voor kleine lampjes en een heleboel waanzinnige schoenen. Ik ben het product van de genen van twee heel verschillende mensen. En ik ben er trots op.
Is Albert West soms jouw vader? Die vond ik in je vorige post namelijk best geestig!
Very interesting and professional site! Good luck!