Wassen met passie
Het castingbureaumeisje belt weer en ze is heel enthousiast. Je bent 1 van de 12! roept ze. Even denk ik dat ik de postcodekanjer heb gewonnen maar het blijkt dat ik 1 van de vrouwen ben die mag komen opdraven bij een casting voor een wasmiddel. Gatverdamme, ik hou niet van castings. En bovendien, eigenlijk behoor ik meewerken aan wasmiddelencommercials natuurlijk principieel fout te vinden. Ik begin dus een beetje tegen haar te pruttelen maar vervolgens noemt ze het bedrag dat ik ermee kan verdienen en dan ben ik om. Ik heb ook eigenlijk helemaal geen principes, realiseer ik me.De volgende dag moet ik me melden in een castingstudio. Naast me zit een mooi meisje dat ook een van de kandidaten is. Een mooi meisje. Maar vooral ook een nagenoeg bloot meisje. Ze heeft een outfit aan waar een hoer op de Zeedijk zich nog naakt in zou voelen. En geen BH. Dat is een probleem meent het castingbureaumeisje want ze moet naast een wasmachine bukken en dan kun je dus haar hele zakie zien. Uiteindelijk knoopt het model haar t-shirtje tot vlak onder haar tieten vast zodat het als BH fungeert. Dat dan de rest van haar lijf tot aan de rand van haar slipje bloot is, blijkt niet te deren. Wassen is geil, die boodschap wil ze geloof ik uitstralen. Ik vind wassen vooral vervelend, maar dat moet ik nu misschien maar voor me houden
Als mijn voorgangster is geweest, komt het castingbureaumeisje naar me toe. Heb je t script goed gelezen? vraagt ze ernstig.
Script? Script? Oooh, dat mailtje waarin staat waar de commercial over gaat, te weten: vrouw doet was in machine, doet er wasmiddel bij en ziet verheugd hoe schoon haar kleren worden? Was dat een script?
Inderdaad, knikt het meisje. Om dan bloedserieus te vragen: Is het verhaal je helemaal duidelijk?
WAT DENK JE ZELLUF??? wil ik haar toeschreeuwen maar ik knik bedeesd.
Ik mag de castingruimte in waar een comité van vijf Amerikaanse Reuze Interessante Reclamemannen op me zit te wachten. We nemen de scène op. De camera loopt. Ik knikker de was in de machine, giet ostentatief een flinke scheut van het wasmiddel erbij en haal vervolgens nadat de was gedaan is (dat duurt in reclameland namelijk maar een seconde) een truitje uit de trommel om te zien dat het schoon is.
De Grote Smurf der reclamemannen klapt in zijn handen en roept dat het Great, really great was. But, vervolgt hij. I want to see some more passion! Can you do that for me? I want to see passion, excitement and ambition, yeah yeah yeah!!!
Ik schiet in de lach. Het castingmeisje kijkt me geschrokken aan en de reclamebobos krijgen vraagtekens in hun ogen.
Ik herstel me, glimlach en knik langzaam. Wassen met passie. Tuurlijk joh. U vraagt, wij draaien. Kind kan de was doen.
En ik beken: ik heb mezelf er helemaal ingegooid. Mijn kleren heb ik weliswaar aangelaten maar ik denk dat ze nog nooit iemand hebben gezien die zo enthousiast de was deed. Ik weet het. Ik heb geen principes.
Op de melodie van het oude Omo-liedje: Want Roosje wast door en door schoon… niet bloot!
Leuk geschreven. Heb echt zitten grinniken, en dat terwijl mijn baas achter me langs liep. Dat wil wat zeggen:)
:) D. deed ooit mee aan Ariel test het zelf. Of we thuis een natuurlijk filmpje wilde opnemen? Dus smeerde ze vrolijk een slabber vol chocolademousse…..en leit dat 3 dagen indrogen…. op de verwarming. Zelfs na 3 keer wassen dus nog niet schoon. En ik maar filmen…en? Weer niet? Kut ariel! Uiteindelijk nieuw slabbertje gekocht maar uitgezonden hebben ze m nog niet. I don’t get it!
Ik ben die enorme keukenvrachtauto trouwens nooit tegengekomen. Hoe zit dat?
Enneh… wanneer weet je nou of je die superrol hebt? En word je dan dit jaar nog uitgezonden in Nederland? Heeft het nog zin als ik ga duimen?
Dat ga ik de volgende keer ook roepen als mijn vrouw de was uit de machine haalt . . . en ik levensmoe ben.
En toch hoop ik dat je het niet bent geworden. Tenzij je naakt gaat, uiteraard. Want ook ik heb geen principes. Maar dat wist je al.