PomptieTom

Toen F en ik net met elkaar verkeerden, belde ik hem eens op terwijl hij in de auto zat (Ik had een vriendje met een auto! En een mobiele telefoon! En een eigen huis zonder vlooienbank waar morsige studenten op lagen weg te rotten! Ik had mijn eerste echte man aan de haak geslagen!).
We kletsten wat, lachten om elkaars grapjes, deden een potje verliefd verbaal flikvlooien, tot ik plotseling een andere stem hoorde. Een vrouwenstem...
"A gauche,” riep ze zwoel, met een ietwat hese ondertoon. Akoosj?
"Tout droit...” hijgde ze vervolgens en ze klonk als dat wijf van ''Je t'aime mais non plus''. Toetdrat toetdrat? Wie was die hoer?
Het raadsel werd gelukkig snel opgelost. F had zo’n pratende routeplanner, Karin heette het ding, het was een van de eerste modelletjes en uiteraard had hij haar zo afgesteld dat ze hem in zijn moedertaal toesprak. Sindsdien noemde ik haar altijd Karin-moet-ie-daar-in.
Jaloers op haar ben ik natuurlijk al lang niet meer (ik kan ook heel zwoel richting aanwijzen toevallig), maar jaloers op F was ik eigenlijk wel. Want terwijl hij moeiteloos door Nederland crosste, raakte ik altijd hopeloos de weg kwijt, moest ik via het stratenboek op mijn schoot een adres zien te vinden omdat mijn uitgeprinte routebeschrijving niet meer klopte aangezien de halve stad was opgebroken en had ik intussen chronisch mijn mobiel aan mijn oor om te melden dat ik een ietsiepietsie later kwam.
Maar gisteren heb ik mezelf eindelijk getrakteerd. Op Tom . Tom is klein, handzaam, compact en to the point. Hij ziet er weliswaar niet uit als Tom Barman maar deze Tom geeft mij richting. En Tom klinkt heerlijk, vooral als hij zegt: "Bestemming bereikt". Ground control to Major Tom.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.