Schoon! Moeder!
Dat ik ga trouwen is natuurlijk voornamelijk leuk leuk leuk, maarrrrrr... het heeft ook een niet te omzeilen nadeel: mijn Frans-Canadese schoonmoeder wil me. Nou ja, ze wil een band met me. Dat klinkt lief en dat is het vast ook, maar ik zit er niet op te wachten. Ik bedoel: ik heb al een moeder. En ik heb al vriendinnen. En met allen heb ik iets gemeen. Met mijn schoonmoeder heb ik daarentegen helemaal geen enkele overeenkomst, behalve dan dat we van dezelfde jongen houden, zij het op een andere manier.Mijn schoonmoeder is heel netjes, mijn schoonmoeder is keurig zuinig, mijn schoonmoeder weet 69 manieren om een vlek uit een witte wollen trui te wassen. U begrijpt: er zijn nogal wat karakterologische verschillen tussen ons.
Geeft niks, ik pas me makkelijk aan. Dus als ik bij haar logeer, maak ik mijn bed op, luister ik geïnteresseerd naar de laatste verhalen over de hoogte van de benzineprijs en ben ik niet te beroerd de stofdoek ter hand te nemen (en ik kan je garanderen: ik en een stofdoek, dat is een raar gezicht. Een beetje zoals een bouwvakker met hoge hakken; het hoort niet bij elkaar).
Tot nu toe verliep het contact met mijn schoonmaman prima. Ik zag haar één keer per jaar, glimlachte voortdurend, hing de ideale schoondochter uit en na een paar avonden was ik er weer van af.
Helaas, dit jaar verloopt het anders. Er dient vanwege het aanstaande huwelijk nu namelijk een diepgaande relatie tussen ons te ontstaan en daarom moeten we samen Dingen Doen, zo meent zij. De afgelopen week heb ik dus een circusvoorstelling met haar bezocht, ben naar een museum geweest, uit eten, uit lunchen, uit wandelen, uit praten (en Francais biensur) en heb ik een autorit van drie- en een half uur met haar gemaakt. Dit alles terwijl F vrolijk ging filmen en mij grijnzend veel succes toewenste. De rat.
Ik heb me goed gehouden, ben beleefd en lief geweest en op het vliegveld nam mijn schoonmoeder haar nieuwste dochter ter afscheid stralend in de armen.
Natuurlijk kreeg ik daar een warm gevoel van, want mijn schoonmoeder is heus een ontzettende lieverd. Maar in het vliegtuig terug was ik zo moe, sufgeluld en kapot. En droomde ik van 69 manieren om een vlek uit een witte wollen trui te wassen....
Nu thuis rinkelt de telefonisch voortdurend en hobbel ik van afspraak naar deadline naar sportschool naar garage. Heerlijk. Wat een rust.
Roos, volgens mij zit je in een ontkenningsfase. De dingen die je noemt passen juist wel goed bij jou (okee behalve die stofdoek dan). Maar verder zie ik er niets tussen wat jij niet leuk zou vinden. Vreemde talen, cultuur uit eten, gezellig kletsen. Tja en dat je een beetje burgelijk aan het worden bent. Op een bepaald moment moeten we er allemaal aan geloven….
@Paul: het ligt er allemaal maar aan waar en met wie Paul. Hoewel… lekker kletsen over de benzineprijzen ga ik geloof ik nooit tot mijn hobbies rekenen, al deed ik het met Jude Law…
Als je elkaar zo weinig ziet moet je er geen drama van maken. ‘t Levert leuke verhalen op moet je maar denken. Mijn zwaar gereformeerde ex-schoonmoeder was indertijd alle christelijke feestdagen bij ons. En als we dan TV keken ging ze er demonstratief met de rug naar toe zitten. Jammer genoeg bestond toen het webloggen nog niet.
het blijft een heerlijke grap om te maken; Wat doe je als je schoonmoeder op je af wankelt? Inderdaad, nog een keer schieten!
Maar Roosje toch, zet het je niet aan het denken? De appel valt immersch nooit ver naast den (familiestam) boom! ;)
Dat van die soixante-neuf manieren moet je mij maar eens leren; dan neem ik die vlekken wel voor mn rekening. Muhahaha