30 maar nog altijd een beetje kind

“Hoi mam, ik zie net dat je me gebeld had.”
“Oooooh, goddank!”
“Huh?”
“Gelukkig zeg...”
“Waar heb je het nou over?”
“Nou ja...”
“Wat?”
“Eeeeh, ik was een beetje bezorgd.”
“Hoezo?”
“Nou, ik had je vanmiddag gebeld en toen nam je niet op!”
“O. Zou kunnen.”
“Nou ja, en toen had ik het vanavond geprobeerd en toen nam je ook niet op.”
“Ja en?”
“Nou ja, ik zal het maar bekennen: papa en ik hadden net zo’n enge crimi gekeken en nou ja, toen dacht ik zeg maar, dat het niet goed kon zijn en dat je misschien wel dood was.”
“Mama!”
“Tja nou, omdat je de telefoon niet opnam, weetjeweel. Dat is toch ook raar?”
“Ik had interviews vanmiddag en vanavond zat ik bij een voorstelling. Dan zet ik hem uit, weet je nog?”
“Ja, dat klinkt dan wel weer normaal.”
“Gaat het weer een beetje?”
“Kind, ik ben zo opgelucht.”
“Hé mam...”
“Ja lieverd...”
“Volgende keer als ik misschien dood ben bel ik wel even.”

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.