Smeerkaas
Voor een Neerlandicaresse lees ik eigenlijk verdomd weinig poezie. Dat komt een beetje door die studie Nederlands, waar ik iets te veel mensen heb gezien die interessant doenerig met een bundel gedichten onder de arm weemoedig uit het raam van het PC Hoofthuis zaten te staren. Dat hysterische intellectualisme is mijn ding niet, sterker nog, van enge kwelerds word ik puberaal en ben ik extra geneigd om keihard Andre Hazes te zingen of het nog harder over de laatste standjes van Kim Holland te hebben.Maar daardoor ontzeg ik me ook iets, want soms is poezie domweg lekker. Eigenlijk ben ik een enge kwelerd in het diepst van mijn gedachten. En laat ik nou vanavond een bundeltje van Esther Jansma aan het lezen zijn en een gedicht tegenkomen, dat naadloos aansluit bij mijn Rambi-cyclus... Voor de liefhebbers druk ik het hier even af. De anderen hoeven zich geen zorgen te maken, hoor. Binnenkort heb ik het vast weer gewoon over drank en neuken.
Glijpartij
Loop ik simpel over straat iets heel normaals
te doen, schoensmeer te kopen, de aangifte
te posten, zoiets als iedereen die het doet
gewoon doet, ben ik daarbij ook aangekleed
gebeurt het dat u mij aankijkt, hup, smeerkaas
in mijn haar, gaten in mijn jas, alles scheef.
Heb ik altijd geweten dat ik het niet doe
Probeer ik het rare te bedwingen
tot ten minste armen en benen, een hoofd
dat eruitziet als een hoofd (met haren, ogen)
een boodschappentas, meer van die dingen
glijd ik uit in uw blik en verdwijn ik.
Poezie en poesie dus
Kim Holland maakt porno zoow ordinair. Jammer. Daarentegen ben ik door haar wel in de paardensport terecht gekomen.