Rafelrandjes
Wat mooi is heeft een rafelrandje vertelde ik laatst iemand en dat meen ik ook. Ik houd niet van perfectie. Er is geen blijdschap zonder weemoedigheid, geen schoonheid zonder littekens, geen zuivere noten zonder enige wanklank. Leven mag een beetje rauw zijn, sterker nog dat is het ook.En volwassen worden betekent rauwe kantjes accepteren. Maar vanavond zit ik te eten met een paar single vriendinnen. Een van hen heeft een collega die super- superaardig is. En intelligent ook enzo. Maar ja: hij ziet er uit als een rooie gnoom (haar woorden). Is het dan erg dat ze hem niet wil alleen omdat hij zo lelijk is? Onderweg naar huis denk ik er over na. Nee, dat is niet erg. Rafelrandjes zijn mooi, maar het moeten wel randjes blijven. Als je er niet overheen kunt kijken, houdt het op. Of misschien ben ik nog niet volwassen?
Het feit dat zij er niet overheen kon kijken zegt denk ik meer over haar gevoelens over hem. Is er liefde in het spel, dan is zelfs het kleinste rafelrandje voor haar onzichtbaar :)
Over het laatste wat je schrijft kan ik niet oordelen. Maar een rode gnoom (gnomin) komt mijn bed niet in…
De relatie beperkt zich dan tot het doen van ‘gezellige’ dingen als een etentje, uitgaan en een pretpark.
(Ik vraag mij plotseling af waarom mijn vrouw steeds met mij naar een pretpark wil…)
dom. dom. dom.
van die single vriendin.