Voor-leven
Ik sprak hem een jaar of twee geleden. Hij was een van de mensen die ik voor Vrij Ned. interviewde over kinderen en de opvoeding daarvan. Zon twee uur lang dronken we koffie met veel melk in zijn Hilversumse huis. Integer vond ik hem, aardig en verdomd eerlijk ook nog eens.Geestdriftig vertelde hij allerlei anekdotes over zijn kinderen. Zo zei hij:
Uiteraard is er invloed van andere kinderen en ouders, daar kun je niet omheen. Het is ook wel grappig als ze iets van anderen oppikken. Laatst lag Bobbie in bed en hoorde ik haar zeggen: Fuck... fuckfuckfuck. Nu praat ik zelf heus niet zo keurig, maar fuck zeg ik eigenlijk nooit. Dus dan vertel ik haar wel meteen dat ze dat niet mag zeggen. Soms komt het trouwens niet helemaal over. Onlangs was Bobbie ervan overtuigd dat ze Rotterdam niet mocht zeggen, dat dat een vies woord was, haha. Dat moesten we dus even rechtzetten.
Later zei hij:
Natuurlijk probeer ik mijn kinderen waarden mee te geven die ik belangrijk vind, zoals tolerantie en meelevendheid met andere mensen. Het belangrijkste daarin is denk ik puur voor-leven, ze goed laten zien hoe ik zelf in het leven sta.
Dat heeft niet lang mogen duren. Karel Glastra van Loon is vanmiddag aan een hersentumor overleden.
Fuck.
Zoals ik net al bij Merel becommentarieerde: een irritante SPer maar een geweldige schrijver en nog maar 42 en een lieve pappa, dus Erg met een hoofdletter E.
Fuck inderdaad. Of misschien zelfs wel Rotterdam. Trouwens: Roos, als ik doodga, wil jij dan ook zo’n stukkie over mij schrijven? Blijft er in ieder geval één mooi ding over…
@ Linda (om je vraag voor te zijn): nee, nog lang niet hoop ik. Eerst nog even trouwen en heel lang en gelukkig enzo.
@ Sijtze: Pfff gelukkig…! Enneh, laat je me weten wanneer er getrouwd gaat worden? Laten we maar denken aan de leuke dingen des levens na zo’n triest bericht.
In zijn columns in Margriet was hij altijd zo levenslustig, positief enz. Echt kut!!!
Ja FUCK in hoofdletters..