Wakker!

Ik ga soms door fases dat ik letterlijk te waakzaam ben. Het zijn mijn onrustige slaapperiodes. Terwijl ik tijden heb dat acht uur per nacht me nauwelijks genoeg is, zijn er ook weken waarin ik veel meer wakker ben dan goed voor me is.
Momenteel zit ik in zon fase. Ik kom laat thuis van een etentje en ben doodmoe, maar toch presteer ik het om nog tot een uur of drie rond te scharrelen. Beetje schrijven, beetje op mijn balkonnetje staan, een laatste glaasje wijn. Met het voornemen om eens even flink uit te slapen ga ik uiteindelijk naar bed. Maar om half acht schreeuwt een merel me wakker en terwijl ik me normaliter nog eens lekker om zou draaien, spring ik als een overenthousiaste puppy uit mijn bed. Jippie, de zon schijnt, wat gaan we vandaag allemaal weer beleven?
Ik heb me lang verzet tegen dit manische gedrag van mezelf, maar waarom zou ik? Ik ben extreem productief, schrijf het ene stuk na het andere artikel, heb tijd te over voor mijn vrienden en juist op de momenten waarop iedereen slaapt, vind ik mijn uren van verstilling. Momenteel zijn de dag en de nacht van mij.