Hagedissig

Hologig en star kijken ze ons iedere morgen aan als we ons met een slakkegangetje naar de ontbijtzaal begeven. Een hele familie gigantische hagedissen waarvan de grootste zeker 35 centimeter meet. Onbeweeglijk zitten ze meestal op de brug, heel soms heffen ze sloom hun kop op maar daarna laten ze hem vlug weer in de oude stand zakken en zien ze er uit alksof ze toch wel even heel erg moeten uitrusten van deze krachtsinspanning.
De afgelopen dagen hier op Bonaire voel ik me steeds hagedissiger worden. Ik ben moe moe moe. Zo nu en dan maak ik een duik, maar dat zweven met een fles op mijn rug valt amper topsport te noemen. Vervolgens ga ik daar toch hevig van zitten uitrusten onder een palmboom. Aan het eind van de dag sleep ik me naar de beachbar en giet er een Amstel Bright in en 's avonds beland ik tegen negenen in bed om eens even goed bij te slapen. Jaja, when the going gets tough...
Vanavond gaan we een nachtduik maken. Ik beloof jullie wakker te blijven. Ik zal althans mijn uiterste best doen.