Uitgewoond
Ik heb een nieuw vriendje dat me alle hoeken van de kamer heeft laten zien het afgelopen weekend. Mijn hele lichaam doet pijn. We hebben het heel leuk samen, daar niet van, maar meneer is nogal veeleisend en verwacht een hoop van mijn lenigheid, souplesse en kracht. Mijn spieren zijn inmiddels tot in iedere vezel gespannen, mijn rechterbil is beurs en van de knopen in mijn rug zou ik een mooie ketting kunnen rijgen. Ik ben uitgewoond.Ja, het is een veeleisend mannetje. Met Theatergroep Toetssteen speelden we de afgelopen dagen try-outs van het toneelstuk 'De kleine Johannes', een bewerking van het boek van Frederik van Eeden. En Johannes is een pop, die ik tot leven moet zien te wekken. Het is mijn arm die hem rechtop doet staan, mijn hand die hem laat praten, mijn stem die hem geluid geeft en mijn pols die zijn koppetje van links naar rechts laat bewegen. Intussen ben ik op het podium wel zichtbaar, maar meer als een zwarte schim die naast Johannes staat. Ik vouw mezelf achter mijn medespelers en houd intussen Johannes twee uur lang hoog in de lucht met mijn rechterarm.
Al maanden ben ik met hem aan het oefenen en inmiddels begint het inderdaad ergens op te lijken. Mijn lichaam protesteert, maar wat geeft het. Ik ben echt een beetje van hem gaan houden. En zo vaak krijg ik de kans niet om een man volledig te bespelen.
Binnenkort zijn er fotos maar nog leuker is het om kennis met Johannes te maken in het theater. Vanaf 21 april zijn we te zien in Theater De Engelenbak , Amsterdam.
Van Johannes kan F duidelijk nog wat leren! Zal je altijd zien, geef je een keertje je jawoord, komt er zo’n topperpopper in je leven.