Topconcert op vrijdag

Het is nacht en ik rijd naar huis vanuit het café met allemaal gesprekken in mijn kop. Ik rijd extra langzaam, want ik hou er van om ietwat beneveld alleen door de stad te fietsen. Ik wil net T is stil in Amsterdam van Shaffy neuriën als ik het hoor. Keihard.
De merels zijn gaan zingen. Maandenlang is het echt stil op straat op dit tijdstip maar ergens in maart spreken ze het met zijn allen af, die merels, en geven ze iedere nacht een topconcert.
Ik wil ook een merel zijn, maar helaas ik kan helemaal niet fluiten. En zingend kan ik hun wijs niet houden. Dus ik ben stil maar ga steeds harder trappen. Met vliegende vaart race ik de brug van de Prinsengracht op. Er gaat een briesje door mijn haar als ik naar beneden suis. Het liefst zou ik op zijn Shaffys Lailalailalailala zingen en mijn handen losgooien van het stuur en boven mijn hoofd zwaaien.
Maar ik doe het niet. Want ik kan nog slechter met losse handen fietsen dan fluiten.
In der Beschränkung zeigt sich der Meister.

admin, Zondag 20 Maart 2005 at 10:12 pm tien reacties

Kamiel, (URL) - 20-03-’05 22:37

Yep. Het is weer lente. Bij ons in de tuin had ik het van de week ook al gehoord. De wondere wereld der natuur ( om chriet titulair te parafraseren). Geen strak plan trouwens, met bier op de fiets en dan met zonder Tanden….eh….handen.. ;)( en ik kan het weten!!!)

Kaat, (URL) - 20-03-’05 23:21

Ramses Shaffy rules. Vooral als je in je eentje ‘s nachts door Amsterdam doolt. Ik ben dan erg goed in de Shaffy cantate.
Je moet trouwens even aan Bob vragen, of hij je searchveld aanpast. Nu schuiven al die balken over elkaar.

Merel, (URL) - 21-03-’05 01:39

als merel voel ik me heel aangesproken :-)