Home sweet home
Na terugkomst tref ik thuis een blije kat (Prrrrr), een stapel kerstkaarten (Dank), een hoop betaalde facturen (Yes!) en ...
een houten plaat voor mijn kantoorraam.
De aanblik van mijn bureautje is vernield. De ruit met uitzicht op het koude grachtenwater is aan gruzelementen geslagen. In de brievenbus ligt een briefje dat ik me maar even moet melden bij de politie Lijnbaansgracht.
Wat blijkt? Tijdens kerstnacht vinden enkele dieven het wel een goed idee zichzelf te trakteren op mijn Aaimekje, mijn trouwe computer, die heerlijke pepernoot. Met enorme kracht werpen ze een fikse baksteen door het dubbeldikke glas. De politie hoort het geraas en is er gelukkig bij, nog voordat de heren iets hebben kunnen meenemen. Ze proberen nog te vluchten in een gestolen auto, maar zijn te langzaam en zitten nu vast.
En ik zit met de rotzooi. Mijn bureau is bezaaid met glas, de baksteen ligt een paar meter verder en lijkt me bijna provocatief aan te staren. Maar mijn computer staat vier overeind. Ha!
Vanmorgen word ik wakker en zie dat het sneeuwt. Mmmm, even ben ik weer in Frankrijk. Op het dak van de buurman ligt een vliesdun laagje van het waterige goedje. Niet te vergelijken met het pak in de Alpen maar toch, even is het magisch. We zijn weer thuis.
Complimenten voor de politie!
Fijne kerstgedachte….sommige personen kunnen ook niet met hun tengels van andermans spullen afblijven!
Welkom thuis. Al was de welkomst thuis misschien wat minder.
Ik denk dat het Aaimekje wel erg aantrekkelijk is.
Bescherm ‘t maar goed!
ah, je compjoeturtje staat er nog, das toch wel fijn. af en toe doet de politie hun werk dus nog wel goed, da’s een fijne gedachte. vooral omdat het kerst was en je dus zou denken dat ze met minder man zouden zijn.
nou zou ik persoonlijk nooit een computer achter een raam op de begane grond zetten, en al helemaal niet als ik zelf voor langere tijd weg zou zijn. gelukkig mist er dus niets.
Daar gaat mn tipgeld gvd.
Kijk, dat is toch wel een typisch geval van geluk bij een ongeluk (jaja, ik be zo’n positieveling). Enne… ik moet het even kwijt, volgens mij is het fier en niet vier in deze context..
Heeeeele grote oeps! Ik was nog een beetje van slag zullen we maar zeggen…
en…? Mag jij de baksteen nu door de ruit van de woonkamer van het geboefte gooien? Eigendommen terugbezorgen toch?
met hele ruit binnenkort weer heerlijk uitzicht.
Computer voor het raam, is ook vragen om baksteen van onverlaat, zelfs in Amerongen om die reden vitrage.
enne onlangs redigeerde ik een tekst van een roos voor pink over het inlichtingenbureau, waar ik interim com.manager huppel.
klein wereldje,
groet roeland
peren dus!