Jeroens harem
Op allerlei vlakken een ietwat onverwachte dag vandaag met als voorlopig hoogtepunt dat ik mijn grote vrind Jeroen Krabbé moest interviewen. Wat een ironie.En ja, ja, ja, hij was net zo vreselijk als ik had verwacht. Aaaaardig, natuurlijk, dat wel, en beleefd ook bovendien. Maar man o man alle Barbras, Joans en Emmas zijn in zon beetje ieder antwoord langsgekomen. Toen ik hem daarmee confronteerde zei hij alleen maar: Ja, maar ik ken toevallig gewoon heeeeel veeeeel van dat soort mensen.
Tja. De kop boven het verhaal heb ik al. Of moet het toch Ik ben een gebooooren acteur gewoon. En een geboooooren schilder. Maar dus ook echt een geboooooren acteur.? Want nee, dat was niet ironisch bedoeld.








Woeiiii! Kreeg je last van uitslag, vlekken dan wel andere allergische reacties?
Toch moeilijk om daar serieus mee om te gaan….
Inderdaad, moest je je lach niet onderdrukken?
Ik zie de ironie niet!
‘t is gewoon een renaissance mens ;)
mmm. vindt de ncrv-gids dat wel goed, dat ‘niet ironische’?
T is voor NL20