Yeah, right

Vanavond komt er na het stuk een vrouw op me af die zegt: “Jezus, wat lijk jij op Kathleen Turner, ik vind het echt bijna eng!”
Die reactie heb ik eerder gehad. In een restaurant ben ik ooit aangesproken met die zin en ook op straat ben ik een keer staande gehouden.
Leuk natuurlijk, maar ik zie het niet. Net als dat ik niet zie dat ik op mijn vader lijk, terwijl dat toch echt het geval is. De innerlijke overeenkomsten zijn duidelijk voor me, maar de uiterlijke... (Nu ik dit zo schrijf realiseer ik me dat mijn vader waarschijnlijk ook op Kathleen Turner lijkt, wat dit logje wel weer een merkwaardige wending geeft.).
De reserve komt natuurlijk gedeeltelijk doordat het als een hele goedkope pickupline klinkt wanneer iemand je vergelijkt met een filmster. Maar daarnaast zie ik bij Kathleen Turner een mooie vrouw voor me, terwijl ik zelf eerder naar mijn mindere trekken kijk. Kathleen heeft een charmante neus, ik een klein gek dingetje, Kathleen heeft mooie golvende manen, ik springkrulhaar dat altijd een eigen leven lijkt te leiden, Kathleen heeft een mooi regelmatig gezicht, ik een pukkel op mijn kin. Bekijk ik nou mezelf door een waas of haar?
Overigens was Kathleen in de jaren tachtig natuurlijk beeldig, maar is het nu een dikke, uitgezakte tante. Met welke versie vergelijken ze me eigenlijk? Pffft. Als ze nog eens een complimentje weten.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.