Aan de oppervlakte

Omdat ik haar maandag moet interviewen lees ik ‘Opstaan’ het nieuwe boek van Desanne van Brederode. Ik vind het lekker als ik voor werk in korte tijd een boek er doorheen moet jassen. Dan zit er dwang achter en mag ik er even helemaal in onderduiken. Gek genoeg kom ik juist dan bijna altijd passages tegen die thema’s beschrijven waar ik zelf tegenaan loop. Het is zoiets als een vriend die je opbelt met de mededeling dat hij een ontsteking aan de slijmholtes van zijn bijnieren heeft. Je hebt er nog nooit van gehoord, maar verdomd als het niet waar is, de week daarna zie je plotseling een programma op tv over ontstekingen aan slijmholtes van je bijnieren, staat er op de wetenschapspagina een heel verhaal over de oorzaken van ontstekingen aan slijmholtes van je bijnieren en hoor je later dat een vriend van je oom van je tante al jaren is uitgeschakeld vanwege... nou ja, je snapt hem wel.
Het mooie is, dat ik me meestal niet meteen bewust ben van wat me bezig houdt, maar dat mijn hersenen me keurig zo nu en dan een signaaltje geven.
Vandaag stap ik de hele dag in de wereld van Rudolf de Wolf, de depressieve hoofdpersoon uit ‘Opstaan’. Ik heb ‘s avonds een try-out en leg het boek gedwongen weg. Na een paar uur spelen, enkele bar-biertjes, commentaar hier en daar, parkeer ik mijn auto en loop naar huis.
Opeens hoor ik in mijn hoofd een zinnetje.De hele avond niet meer aan gedacht en dan is het daar. “Diepte bestaat bij de gratie van oppervlakte maar oppervlakte bestaat niet bij de gratie van diepte.” Een stukje uit het boek waar ik in eerste instantie makkelijk overheen las, maar dat nu opeens opduikt. Shit, wat doet dat zinnetje opeens in mijn hersenpan? Toch eens goed over nadenken vannacht.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.