Koophulp
Zojuist realiseerde ik het me: ik ben een nerd en een sukkel. Ik had behoefte aan orde in mijn hoofd en besloot mijn bureau op te ruimen. Toen kwam ik ze tegen: pennenpennenpennenpennen. Best handig voor een journalist, een pen. Maar tweehonderd balpennen? Waar laat ik die?Het is mijn eigen schuld, dit pennenoverschot. Vorig jaar werd ik gebeld door een mevrouw van Buy-aid met de vraag of ik als directeur van een bedrijf iets voor het goede doel wilde doen. Terwijl ik dat directeur van een bedrijf nog zat te herkauwen ratelde de mevrouw maar door. Dat het aftrekbaar was, en goedkoop, dat ik hele zielige kindertjes zou helpen en dat alleen maar door wat kantoorartikelen te kopen. Voor ik het wist gaf ik haar toestemming om een bedrag van mijn rekening af te schrijven.
Twee weken later werd een enorme doos bij me bezorgd vol met boekjes met geeltjes. Ik gebruik nooit geeltjes, ik ben van de frommelbriefjes. Ik stopte de doos diep weg en vergat het voorval.
Afgelopen zomer ging de telefoon weer. De Buy-Aid-mevrouw die mij hartelijk dankte voor mijn donatie en uitlegde wat voor goeds er allemaal mee werd gedaan. En weer droomde ik weg en weer zegde ik toe. Twee weken later: twee gigantische zakken vol tweehonderd balpennen met daarop gedrukt het nummer van de kindertelefoon.
Zucht... ik ben een nerd, een sukkel en ik kan geen nee zeggen.
Gisteren stond ze op mijn antwoordapparaat met de vraag of ik 18.000 kerstkaarten wilde bestellen. Ze zou me vandaag terugbellen. Help!






Bied weerstand Roos! Houd vol! Geeft den moed niet op! De geest is zwak en den mensch….. Het is een principe kwestie; Ga je nu weer door de kniëen zit je niet alleen nog 33 jaar aan dezelfde kerstkaart vast maar tevens aan het ‘streel mijn ego voor een goed doel’ syndroom. Voor je het weet belt de stichting dakloze BN’ers collecteren voor de tokkies!Ik zou zeggen dat als antwoordt kunt geven dat je een voettocht door Sri Lanka gaat houden en de komende 2,5 jaar geen postzegels kan kopen.
Nee is nee….. maar inderdaad voor sommige mensen bijna niet uit te spreken…. oefenen helpt ook niks…. kijken wel
Leg de stapel pennen en de geeltjes op het bureau, goed in het zicht en het liefst in een grote wanordelijke dikke stapel…..
Dan zeg je al nee voor zij iets heeft gezegd en je doet het met gesmoorde stem want je bent inmiddels bedolven onder haar goede waar…. en zij wil vooral geen moord op haar geweten….
DUS!!!!!
p.s. Heb je al gestort voor het standbeeld voor Hazes?
Mogen we nu allemaal ons adres achter laten om van jou een kerstkaartje te krijgen?
Wat je met die pennen moet doen?? Aan al die journalisten geven die de hele dag pennen lopen te bietsen omdat ze die van henzelf kwijt zijn!