Intens
De dag begint met ontroering. Terwijl ik een boterham eet, kijk ik naar het ochtendjournaal en zie een verslag van het concert dat Ramses Shaffy en Liesbeth List gisteren gaven. Ik zie hoe zij voor hem de eerste zin van In October opgeeft, hij haar ietwat onzeker aankijkt, zij hem toeknikt en ik denk: O god, als ie het nou maar begrijpt. En dan sluit hij zijn ogen en zingt met die vaste, overbekende stem van hem de rest van het nummer. Ik zucht opgelucht en wil het liefst in de televisie kruipen.Tijdens de 'Shaffy Cantate' staat hij wat wiebelig op zijn benen, hij kijkt weer even voorzichtig naar List, ziet dat het goed is en haalt nog één keer vol uit. Brok in de keel-televisie.
En dan luister ik mijn voicemail af en hoor de zachte, een tikje onvaste stem van H. Hij is vader geworden gisteren. Ze heeft een tijdje op zich laten wachten maar zijn dochter is geboren. Ik kom nu op een leeftijd dat het niet meer zo verrassend moet zijn dat mensen babys krijgen, maar binnen mijn vaste vriendengroep zijn H&M een van de eersten. En weer ben ik ontroerd.
Zosja, welkom! Dat je maar net zo intens van je leven mag gaan genieten als held Ramses.
Wat een mooie naam, Zosja…
Mooi geschreven en ik weet dat je het welkom goed bedoelt, maar zo intens dat ze straks met korsakoff in een bejaardentehuis moet wonen, dat bedoelde je toch niet?
Overigens ben ik ook fan van Ramses hoor. Prachtig vind ik zijn muziek.