Na mijn toneelrepetitie gaan we altijd nog wat drinken bij barkeepster Elsbeth, die in een klein, ietwat duister cafe werkt: de Singeltjesbar. De kroeg heeft een vrij kansloos karakter maar toch blijven we er terugkomen, omdat er altijd leverworst is en de wijn en niet in glazen wordt geschonken, maar je meteen een klein flesje krijgt. Bovendien hoor je nog eens wat. Citaat van de avond: "Ik heb zo'n hekel aan die schijtarabieren. Het zijn gewoon allemaal bosnegers, weetje." Tja, wat moet je daar aan toevoegen? Niets. Dus bestel je nog maar een flessie droge witte wijn die achteraf altijd zoet blijkt te zijn. En leverworst, veel leverworst.
admin, Dinsdag 31 Augustus 2004 at 01:28 am zes reacties
Gerda, - 31-08-’04 09:12
Over leverworst gesproken. Sinds je daar woont koop je toch wel af en toe leverworst bij Louwman he. Lekkerste van heel Amsterdam (misschien wel van heel Nederland)
Ik had in Groningen zo’n stamkroeg. Toepen, kletsen en veel rondjes van de zaak. Heerlijk!
Marieke, - 31-08-’04 16:44
Ha! Dat Groningenverhaal komt me bekend voor.. hoewel wij dat anders noemden: Zoep’n, toep’n en over de kerels kroep’n.. En dan is de link naar die worst ook snel gelegd…
Over leverworst gesproken. Sinds je daar woont koop je toch wel af en toe leverworst bij Louwman he. Lekkerste van heel Amsterdam (misschien wel van heel Nederland)
Ik had in Groningen zo’n stamkroeg. Toepen, kletsen en veel rondjes van de zaak. Heerlijk!
Ha! Dat Groningenverhaal komt me bekend voor.. hoewel wij dat anders noemden: Zoep’n, toep’n en over de kerels kroep’n.. En dan is de link naar die worst ook snel gelegd…
Mijn stamkroeg heeft niet eens bitterballen, dus die moeten van tijd tot tijd onder een jas mee naar binnen gesmokkeld worden…
Hebben ze ook ossewogs…?
onze stamkroeg is vermaard om z’n muffe worst waarvan ik niet eens weet wat de echte naam is