Wild thing!
Al na twee dagen in de Tanzaniaanse bush weet ik het: mensen zijn onvoorstelbare viezeriken. De frisse opgepoetstheid, die zogenaamde beschaving waarmee we ons omgeven, is niets meer dan een dun laagje vernis waarmee we onze ware, ronduit gore aard mee proberen te verhullen. Na welgeteld 48 uur zijn onze nagels zwart, onze haren dof, begint het lichaams- en gezichtshaar weelderig te tieren en raken we immuun voor onze eigen vieze luchtjes.Je zou het ook positiever kunnen zien door te stellen dat we gewoon kameleontisch gedrag vertonen. De eerste dagen van de trip zitten we namelijk in een wildpark, dus wat is er toepasselijker dan zelf een beetje te verwilderen?
Met name mijn vader en zijn vriend P. scheppen er onvoorstelbaar veel genoegen in om zich zo vies mogelijk te maken. Hoezo schone onderbroek? roept de een. Als deze op is loopt ie vanzelf wel weg, hahaha. Waarna de ander opmerkt: Vlek in mijn broek? Nee joh, dat is gewoon schutkleur.
B., de zoon van P., ik en geliefde F. walgen in eerste instantie van die opmerkingen en doen nog manmoedige pogingen om ons een beetje fris te houden. Maar ja, zet jij maar eens een tent op tussen de zebrastront zonder te zweten. En poep jij maar eens in een gat in de grond, zonder te stinken. En probeer jij je maar eens nat te scheren zonder stromend water.
Ik besluit me er aan over te geven. Ik, het meisjemeisje uit de grote stad dat het liefst rondloopt op hoge hakken en in hippe jurkjes bind een doek om mijn haar, zodat ik het niet meer hoef te kammen, veeg mijn neus af aan mijn mouw, was me min of meer met vochtige zakdoekjes en besluit de komende weken te gaan wonen in mijn afritsbroek. Spiegels hoef ik niet te zien. Who cares als je op een open truck door de Afrikaanse wildernis boldert en plotseling oog in oog staat met een kudde olifanten?
Is er ook een foto van dat verwilderde meisjemeisje gemaakt? Of ben je terug in de grote stad meteen weer dusdanig ‘verhipt’ dat je die foto niet meer durft te tonen? En heb je de top van de Kilimanjaro gehaald? Welkom terug, trouwens.
Geduld, geduld, er komen nog veel meer postjes vandaag en morgen met nog veel meer foto’s. En dan zal alles onthuld worden…
en wij onder de rivieren maar denken dat die “stadsen” zo wereldwijs zijn
Misschien moet je gewoon wat Robijn ‘fleur en fijn’ vragen aan de Masai? Dat gebruikten ze al lang voor de mobiele telefoon. Schijnt ook een spiritueel volkje te zijn trouwens. The ghost of Frank Govers is er laatst nog gesignaleerd.