Individuele groepsreis
De eerste week van onze reis trekken we met een open legertruck van camping naar camping. Hutjemutje naast elkaar, onze ogen bedekkend tegen het opstuivende fijne zand maken we kennis met elkaar (de 14 deelnemers aan deze individuele groepsreis) en het land. In beide gevallen worden we regelmatig verrast.Wat de groep betreft; we zijn een op zijn zachtst gezegd heterogeen gezelschap. Van Amsterdammers met een grote bek (eeeh, wij dus) tot beschaafde Antwerpse dames en alles wat daar tussenin zit. De leeftijd varieert van 25 tot 62.
Iedereen heeft uiteraard zijn eigenaardigheden, maar die van A., een alleenstaande Limburgse vrouw van in de vijftig, springen het meest in het oog .
We zijn A. namelijk van meet af aan voortdurend kwijt. Ietwat verdwaasd loopt ze rond, behangen met plastic zakjes waar ze haar persoonlijke bezittingen in bewaart en gezegend met een ongekend talent overal de verkeerde rij, foute afslag of onhandigste route te kiezen. Zelf vindt ze dat de gewoonste zaak van de wereld en al snel wennen wij er ook aan. Waar is A.? Oh, gewoon, kwijt ofzo.
Zelf is A. ook constant dingen kwijt. Op een dag zit ze in de truck tegenover me en is weer eens hevig aan het zoeken. Ben je wat kwijt, A.? vraag ik. Ja, de lensdop van mijn camera, antwoordt ze. Misschien zit ie in je kruis, ontglipt me. Soms zeg ik dingen waarvan ik zelf niet weet waar ze op slaan. En dit slaat natuurlijk nergens op. Of toch?
A. frummelt haar hand in haar broek en verrek... daar is de lensdop! Vanaf dan weet ik het helemaal zeker: dit wordt een bijzondere trip.
