Geland

De hele reis had ik fantasietjes over wat ik allemaal zou doen als ik weer in mijn comfortabele Amsterdamse huisje zou zijn. En ik had tijd genoeg om daar over na te denken, want we hebben er al met al zo'n 24 uur over gedaan om hier te komen... Van die 24 uur spendeerden we zo'n 10 uur aan wachten op Bangkok Airport. Geen feestje. Na een uurtje of 5 wist ik niet meer wat ik moest doen. Ik besloot een rugmassage te ondergaan. Die nam al drie kwartier in beslag. Toen maar eens een Thais soepie geprobeerd. Weer twintig minuten voorbij. Na ook nog een manicure had ik het arsenaal aan mogelijkheden op het vliegveld wel zo'n beetje uitgeput en restte me niets anders dan dromen van thuis.
Nu kom ik hier en is het huis leeg. F. is een paar dagen aan het draaien in Belgie. Gek is dat toch. Ik , die nooit wilde samenwonen en zo'n grote bek heeft over vrijheid, ervaar zijn afwezigheid bijna als fysieke pijn. Hij is er niet en ik kan niet even als een klein apie in zijn armen kan hangen.
Met moeite sleep ik mijn koffer de trap op. Gelukkig, de poes is blij me te zien. Ik zie enkele oninteressante brieven liggen, een krant, lees wat mailtjes en weet het dan zowaar niet meer. 6 uur 's ochtends, Amsterdam. Slapen heeft geen zin meer, volgens mijn biologische klok is het 5 uur later. Uitpakken? Bleeh. Ik besluit tot een boterham maar heb zo'n honger dat ik in no time het bakje met pesto filet-americain met mijn vinger leeglik. Zo dat zit er in. Weer eens wat anders dan 'flijed lijs".
De fotograaf zei het al eerder tegen me: na zo'n reis duurt het soms even voor je geest ook echt is geland.
Ik laat het bad vollopen. Straks, als ik weer zacht, schoon en poezelig ben, kom ik vast wel weer op aarde. Dan dus meer tekst en foto's!

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.