Pweeeeeep!
Rare dag vandaag. Alles staat in het teken van die anderhalf uur. Mijn mailbox stroomt vol met mailtjes in de trant van Hoe voel je je? Al zenuwachtig? Ja, dus, want daar word ik zenuwachtig van. Straks worden het weer pienanties. En mist Robben de bepalende. En krijgt Van de Sar de hik. En zwaait Advocaat huilend af. Ik kan niet tegen huilende mannen. En ook niet tegen mijn verlies.Ik leid mezelf af door mijn haar te wassen, potje te sporten (Torro rocho!), stukjes te tikken.
Dat andere ben ik door de Oranjestress welhaast vergeten. Vietnam. Het hangt al weken in de lucht. Vinden de autoriteiten het goed als ik daar voor Plan Nederland een repo ga maken? Het lijkt allemaal niet zo eenvoudig te liggen, een journalist en een fotograaf in een oud-communistisch land. Mijn paspoort ligt welhaast te verkroepoeken op de ambassade.
En dan tringelt mijn nieuwe mobieltje (om mijn nek, want Je weet maar nooit). Ik ga! Tien dagen Hanoi voor werk, ik maak spontaan een vreugdedansje. Hopelijk maak ik er vanavond nog veel meer. En zit ik maandag met een desolate grijns en mijn oranjetoeter op in het vliegtuig...
Gevalletje Hanoihoihoi
Roos!
Wat grappig om deze verhalen tegen te komen als ik op zoek ben naar je (vaders) nummer! En Vietnam! Ik ben er twee jaar geleden geweest, en heb met volle teugen genoten, same to you dus. Maar ik bel je vanmiddag nog even (als jij dit eerder leest kun je mij ook bellen 0650502775);tot dan!
Groenten Carl
Super Roos let je wel op je spullen.De zenuwen gieren hier door het huis. We houden contact via mobil ik denk 3-1 voor ons.Bibber bibber
Verhog! Wat ben ik zenuwachtig. Dit slaat nergens op… Tot zo, vergeet je osseworst niet! Hup!
Nou, geen pienanties dus. Jij blij!