Keigoed

"Dames en heren we staan stil voor een rood sein omdat we voor een rood sein staan." Al in de trein worden we door de conducteur om onze oren gemept met Cruyffiaanse logica en de wedstrijd is nog niet eens begonnen.
Sinds kort woont vriend Z in Nijmegen en omdat hij jarig is en we zijn huis willen bekijken, reizen we af naar het zuiden, gewapend met oranjebrillen, -ringen en uiteraaaaard De oranjehoed, die ik vanaf station Amstel stevig op mijn hoofd heb geplant. Als je er dan toch als een imbeciel uit moet zien, moet je het ook goed doen natuurlijk.
Ook in Nijmegen is het oranjelegioen op de been. Er wordt al hard geschreeuwd en gezongen in de straten. Jammer dat het niet te verstaan is. 'Wuhuhuhuhuhu-keigoed-wuhuhuhu-oranje" klinkt het. Ach, als de intentie er maar is.
En die is er. Over de wedstrijd hoef ik niets meer te vertellen. De hoed zet ik even af maar op dat moment krijgen die Zweden een loei van een kans, dus daarna zit hij verplicht op mijn hoofd. Jammer alleen dat sommigen het nodig vinden er zo nu en dan in te boeren. Heel vreemde resonans geeft dat. En dat noemen zich vrienden.
Ik heb al de hele dag geroepen dat het pienanties schieten wordt en ik krijg gelijk. En dan opeens word ik bijna emotioneel. Komt het door die nadreunende boer? Komt het door de oprecht blije uitdrukking op het gezicht van Van Nistelrooy? Of komt het doordat de blik van Van de Sar me opeens weer zo doet denken aan de blik van Hans van Breukelen bij die legendarische penaltystop in '88? Voetbal is emotie en man, wat een lekkere emotie. Het sein staat nog steeds niet op rood!

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.