Hup

Ik heb de afgelopen weken ernstig geleden onder euroscepsis. Nee, niet de ongeïnteresseerde houding van Nederlanders over wat zich in de EU afspeelt, maar de ietwat meewarige reacties als ik vertelde dat ik de 15e echt niets kon afspreken, want dan zou de wedstrijd der wedstrijden zijn. Voetbal? Hou jij van voetbal dan? was er zo eentje. Dat is toch wel erg ordinair, heb ik een paar keer vervolgens gehoord. Ook een leuke: En je weet ook echt wat buitenspel is?. Of: Ach, wat maak je je druk, het wordt toch niets.
Gelukkig blijken dinsdag heel veel landgenoten net zo gek te zijn als ik. In de stad zie ik steeds meer oranje T-shirts en merkwaardige hoofddeksels. Ik tref zelfs een man die een grasmat op zijn kop draagt met daar bovenop een stuiterend balletje aan een elastiekje.
Tegen achten loopt ons huis vol. Nog meer oranje, een hoed met een molentje erop (de kwakkemole), t-shirts met intelligente teksten als Hup. Dat zeg ik, hup. Geliefde F. kijkt wat verwonderd om zich heen. Tja, hoe moet je dit als Canadees begrijpen? Ik ben een tikje zenuwachtig en dus geagiteerd, Wat maak je je druk, zegt ie. Het is maar een spelletje. Spelletje, spelletje? blaas ik. "Het is NEDERLAND-DUITSLAND, JA!.
Ik moet iets doen. Tot de aftrap snijd ik ossenworst.
De wedstrijd zuigt. We klagen, schelden en mopperen. Stelletje luie eikels. Geen bal raken ze, geen bal! Doet Van der Vaart echt mee? Helemaal niet gezien. Die Ruud van Nistelrooy kan echt niks. Wisselen die man! Na de tegengoal zijn we echt op dreef. Niemand deugt, de kwakkemolehoed ligt onder een stoel.
En dan opeens, in de laatste minuten: een absolute wereldgoal. Ik vlieg F om zijn nek, die opeens op zijn Hollands hossend blijkt te kunnen juichen. We zijn lyrisch. Campione, campione! Die Van Nistelrooy? Nooit meer wisselen!
God, wat hou ik van dit opportunistische spelletje. Kijken of ik ergens nog zo'n grasmat voor op mijn hoofd kan scoren.