Kofferbak

Stel, je bent je dagen moe. Je werk bij de administratieafdeling vind je saai, je collega's heb je niets te melden, je vrouw eigenlijk ook niet, je slapen worden grijs, je gezicht ziet grauw en je voelt je een verliezer die nog nooit iets opzienbarends in zijn leven heeft gepresteerd. Dan denk je: ik ga in ieder geval van mijn dood iets opmerkelijks maken. Een beetje je polsen doorsnijden of van een brug afspringen vind je te gewoontjes, pillen slikken, mwoah, zo Jan Modaal, voor de trein springen geeft weer zo'n rotzooi. Nee, jij wil iets waar echt over gepraat gaat worden.
Je koopt een pistool en rijdt je auto naar een afgelegen parkeerterrein. Je stapt uit en opent de kofferbak. Vervolgens ga je met je rug naar je auto staan, wijdbeens. Je pakt het wapen richt het op je slaap en haalt de trekker over. Je valt, keurig, precies in de kofferbak van je auto. Met je laatste krachten vouw je jezelf op en doet de klep dicht. Is dat een perfect geregisseerd einde of niet?
Maar dan... word je niet gemist. Niemand maakt het uit wat er met je gebeurd kan zijn. Pas als het daadwerkelijk begint te stinken, besluit de politie de
kofferbak van je auto open te maken en word je gevonden. En de politie concludeert: een misdrijf. Hoe komen ze er op? Shit. Voor altijd onbegrepen.

Naam

E-mail (optioneel veld)

URL (optioneel veld)

Reactie

Persoonlijke info onthouden?
Ja, onthoud mij met een cookie.

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.